طيف نگاري از روشهاي بسيار مفيد و پرکاربرد در تعين ساختار اجسام مختلف و از جمله ستارگان دوردست مي‌باشد. تا حدود چهل سال قبل يعني زماني که رياضيداني به نام مارک کاک نظريه اي را در باره امکان ثبت ارتعاشات صوتي و تشخيص ساختار اجسام به‌وسيلة آن (به تعبير ديگر طيف نگاري صوتي) مطرح نمود، تصور نمي‌شد که روزي بتوان صداي ساختار دروني اشياء را شنيد.

اخيرا ً جمعي از دانشمندان دانشگاه استنفورد توانسته‌اند براي نخستين بار راهکاري به منظور استفاده عملي از اين پديده در قلمرو مکانيک کوانتوم و مقياس نانو بيابند. به اين منظور آنها با استفاده از يک ميکروسکوپ تونلي روبشي و تجهيزات ديگري، مطالعه اي را بر روي مولکولهاي منفرد مونوکسيد کربن که روي يک سطح مسي قرار مي‌گرفتند، انجام دادند. آنها در آزمايش خود حدود 30 الکترون يا بيشتر (که طبلهاي کوانتومي ناميده مي‌شوند) را درون ديواره‌هاي نه ضلعي بسته اي از مونوکسيد کربن که ارتفاعي به اندازه تنها يک مولکول داشتند قرار داده و پديده تشديد (يا پيدايش حالت طيفي يکسان) بين آنها را مورد بررسي قرار دادند. اين محققان سعي کردند تا براي دقت بيشتر تنها روي دو طبل کوانتومي با ضرباهنگ مشابه تمرکز کرده و به مطالعه طيف صوتي آن بپردازند.

هدف اين محققان در نهايت ساخت مدارهاي ريز به شيوه پائين به بالا (برخلاف روش بالا به پائين مرسوم در صنعت) و کوچکتر کردن هرچه بيشتر تراشه‌هاي رايانه اي است.

نتايج اين تحقيق مي‌تواند تأثير زيادي روي سيستم‌هاي نانوالکترونيکي، رايانه‌هاي کوانتومي و حتي علم کيهان شناسي و تعيين ساختارتشکيل دهنده عالم داشته باشد. از ديگر مواردي که اين دانشمندان با انجام اين تحقيق به آن رسيده‌اند، مشاهده مستقيم فاز کوانتومي توابع موج الکتروني و دسترسي به اطلاعات آن است که به‌طور طبيعي غير ممکن مي‌باشد.

ياد آور مي‌شود که گزارش کاملي از اين کار تحقيقاتي درشماره 8 فوريه نشريه ساينس منتشر شده است. 

 

منبع : ایران نانو
 

نوشته شده توسط MAJOR group در پنجشنبه 23 اسفند1386 ساعت 1:1 بعد از ظهر | لینک ثابت |